هشدار پیش از مسئولیت

روی استخاره‌های رئیس‌جمهور باید حساب کرد.

دکتر پزشکیان پیش از ورود به ریاست‌جمهوری قرآن را گشود و آیه‌ای که آمد اعراف، آیه ۳۸ بود؛ آیه‌ای که از ورود گروه‌گروه انسان‌ها به آتش سخن می‌گوید، جایی که هر نسل، نسل پیش از خود را لعنت می‌کند و می‌گوید: «این‌ها ما را گمراه کردند» و پاسخ می‌شنود که عذاب برای همگان دوچندان است.

به زبان استعاره، این آیه نه نشانه‌ی «گشایش راه» بلکه تصویر سقوط جمعی و زنجیره‌ای از مسئولیت و خطا است. استخاره‌ای که قرار بوده مسیر خیر را نشان دهد، هشداری روشن از ورود به چرخه‌ای از شکست‌ها، تصمیمات غلط و پیامدهای سنگین را بازتاب می‌دهد؛ نه ورود به بهشت قدرت، بلکه پیوستن به سلسله‌ای از آزمون‌های پرهزینه.

در ذهن ایرانی ها، استخاره با قرآن یعنی طلب نشانه‌ی خیر و آرامش. اما وقتی نشانه‌ای تا این حد تیره و هشداردهنده ظاهر می‌شود، ناخودآگاه از یک امر شخصی عبور کرده و به نوعی پیشگویی سیاسی تبدیل می‌شود.

اگر رئیس‌جمهور بر اساس پیام همین آیه، به هشدارها درباره‌ی انتصاب یک مدیر ناتوان توجه می‌کرد و بر لجاجت اصرار نمی‌ورزید، جامعه به‌طور جمعی وارد چنین آتشی نمی‌شد. بی‌توجهی به هشدارها، دیگر با توجیه بودن اینترنت یا بی‌اینترنت قابل بازگشت نیست؛ 

استخاره‌ای که چنین آیه‌ای را نشان داده، دیگر بازگشت‌پذیر نبود مگر با عقل و دلجویی و تدیبر از ملتش