بر اساس حقوق بینالملل و کنوانسیونهای بینالمللی، اگر کشوری اجازه دهد از خاک، حریم هوایی یا آبهای سرزمینیاش برای انجام حمله نظامی علیه کشور دیگری استفاده شود، این اقدام میتواند مصداق مشارکت در تجاوز (Participation in Aggression) تلقی شود.
در UN General Assembly Resolution 3314 که تعریف «تجاوز» را مشخص میکند، تصریح شده است که اگر کشوری اجازه دهد سرزمینش توسط کشور دیگر برای انجام عمل تجاوز علیه کشور ثالث مورد استفاده قرار گیرد، آن کشور نیز میتواند در چارچوب حقوق بینالملل در عمل تجاوز شریک تلقی شود و مسئولیت بینالمللی داشته باشد.
بر این اساس، هر کشوری که مورد حمله قرار گیرد، طبق اصل دفاع مشروع در منشور ملل متحد حق دارد از خود دفاع کند و اقدامات لازم برای دفع تهدید و جلوگیری از تکرار حمله را انجام دهد.
برخورد با دو شهر قرضی و جدا شده از ایران بزرگ ( آذربایجان و بحرین) جدی تر از بقیه است که به مام مادرشان ایران خیانت نکنند .