با حمله ائتلاف به تأسیسات حیاتی عسلویه در ایران، به نظر میرسد خطوط قرمز درگیری جابهجا شده و وارد مرحلهای جدید شود.
در چنین شرایطی، این احتمال وجود دارد که ایران در پاسخ به خسارات وارده، رویکردی متقابل اتخاذ کرده و تأسیسات و میادین نفتی کشورهایی را هدف قرار دهد که خاک، حریم هوایی ویا دریای خود را در اختیار حمله به ایران قرار دادهاند.
بر اساس حقوق بینالملل و کنوانسیونهای مرتبط، اگر کشوری اجازه دهد از قلمرو، حریم هوایی یا آبهای سرزمینیاش برای انجام حمله نظامی علیه کشور دیگری استفاده شود، این اقدام میتواند مصداق «مشارکت در تجاوز» تلقی گردد.
در قطعنامه ۳۳۱۴ مجمع عمومی سازمان ملل متحد (تعریف تجاوز) نیز تصریح شده است که در اختیار قرار دادن سرزمین برای انجام عمل تجاوز علیه کشور ثالث، میتواند موجب مسئولیت بینالمللی آن کشور شود.
بر این مبنا، هر کشوری که مورد حمله قرار گیرد، مطابق اصل «دفاع مشروع» در منشور ملل متحد، حق دارد برای دفع تهدید و جلوگیری از تکرار آن، اقدامات لازم را انجام دهد.به نظر میرسد اگر ایران نتواند نفت و گاز خود را تولید و یا صادر کند هیچ قطره نفت و گازی از کشورهای منطقه بیرون نخواهد رفت و همه با هم دچار خسارت میشوند.