برخی از زیرساختهای کشور شاید امروز آسیبدیده، اما زیرساخت واقعی ایران نه ساختمانها و تأسیسات، بلکه جوانان این سرزمین هستند؛ نسلی که با دانش، اراده و غیرت خود میتواند هر ویرانهای را دوباره بسازد و ایران را قدرتمندتر از گذشته بازآفرینی کند.
آنچه امروز اهمیت دارد، صرفاً پاسخ متقابل به تخریب زیرساختها نیست، بلکه ضربهای است که به منافع و جایگاه اقتصادی دشمن در منطقه وارد شده است؛ ضربهای که تنها خسارت مالی نیست، بلکه از دست رفتن اعتبار و نفوذی است که سالها برای آن تلاش کرده بودند.
کشورهای منطقه نیز به تدریج دریافتهاند که اتکا به قدرتهای بیرونی امنیتی پایدار به همراه نمیآورد. دوران پرداخت باج برای خرید امنیت رو به پایان است و ملتهای منطقه در حال رسیدن به این باورند که تنها راه ثبات، ایستادن بر توان خود و همکاری منطقهای استوار است.